ธงชาติของเกาหลีใต้

ธงชาติสาธารณรัฐเกาหลี หรือ ธงชาติเกาหลีใต้ มีชื่อเรียกเฉพาะว่า แทกึกกี(เกาหลี: 태극기, ฮันจา: 太極旗, MC: Taegeukgi, MR: T'aegŭkki) มีลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว กลางธงมีรูปวงกลม "แทกึก" สีแดง-น้ำเงิน ล้อมข้างด้วยขีดสามเส้นรูปต่างๆ ตามคัมภีร์อี้จิงของจีน 4 รูปตามแต่ละมุมของธง ธงนี้ออกแบบโดยปัก ยอง ฮโย (Bak Yeong-hyo) ราชทูตเกาหลีประจำประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต้องการให้มีธงเพื่อแสดงความเป็นชาติให้ญี่ปุ่นซึ่งกำลังรุกรานเกาหลีในเวลานั้นได้เห็น พระเจ้าโกจงแห่งราชวงศ์โชซ็อนได้มีพระบรมราชโองการประกาศใช้เป็นธงชาติเกาหลีเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2426

รูปวงกลมตรงกลางซึ่งมีชื่อเรียกว่า "แทกึก" นั้น เป็นสัญลักษณ์ของต้นกำเนิดสรรพสิ่งในจักรวาลตามลัทธิเต๋า กล่าวคือ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีของคู่กันเสมอทั้งด้านลบ (หยิน) และด้านบวก (หยาง) ในวงกลมนี้ หยินแทนด้วยสีน้ำเงิน หยางแทนด้วยสีแดง วงกลมแทกึกนี้ทั้งสองด้านถูกแบ่งอย่างเท่ากัน แสดงถึงความสมดุลและกลมกลืนประสานสอดคล้องอย่างสมบูรณ์ ทั้งแสดงถึงการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด

รูปขีดสามเส้นในธงมีที่มาจากสัญลักษณ์ 4 ใน 8 อย่างจากคัมภีร์อี้จิงของจีน (ภาษาจีนเรียกว่า "ข่วย") ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนปรัชญาของจักรวาล 4 อย่าง คือ ความกลมกลืน ความสมดุล ความสมมาตร และการหมุนเวียน รูปที่ปรากฏในธงมีดังนี้

สัญลักษณ์	ภาษาเกาหลี	ธรรมชาติ	ฤดู	ทิศทั้งสี่		ครอบครัว	ธาตุทั้ง4	ความหมาย
	geon(건 /乾)	สวรรค์ (천 / 天)	ฤดูใบไม้ผลิ (춘 /春)	ทิศตะวันออก (동 / 東)	มนุษยชาติ (인 / 仁)	บิดา (부 /父)	โลหะ (금 /金)	ความยุติธรรม (정의 / 正義)
	ri (리 /離)	ดวงอาทิตย์ (일 / 日)	ฤดูใบไม้ร่วง (추 / 秋)	ทิศใต้ (남 / 南)	ความเอื้อเฟื้อ (예 / 禮)	ลูกชาย (중남 /子)	ไฟ (화 / 火)	ปัญญา (지혜 / 智慧)
	gam(감 /坎)	ดวงจันทร์ (월 / 月)	ฤดูหนาว (동 / 冬)	ทิศเหนือ(북 / 北)	ความรอบรู้ (지 / 智)	ลูกสาว (중녀 /女)	น้ำ (수 / 水)	ความสามัคคี (생명력 / 生命力)
	gon(곤 /坤)	โลก (지 /地)	ฤดูร้อน (하 / 夏)	ทิศตะวันตก (서 /西)	ความถูกต้อง (의 /義)	มารดา(모 / 母)	แผ่นดิน (토 /土)	ความเจริญ (풍요 / 豊饒)

ตามความเชื่อโบราณแล้ว รูปขีดสามเส้นเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับธาตุทั้งห้าของจีน ซึ่งได้แก่ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุไฟ ธาตุน้ำ และธาตุทอง โดยใช้เป็นเครื่องหมายแสดงความแตกต่างของภาวะตรงข้ามกับความสมดุลของธาตุแต่ละธาตุ

พื้นสีขาวหมายถึงความสะอาดบริสุทธิ์ของประชาชน และน้ำใจที่รักสงบ

โดยรวมแล้ว ธงชาติเกาหลีจึงเป็นสัญลักษณ์แสดงอุดมคติของประชาชนเกาหลี ในการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งอย่างประสานกลมกลืนกับจักรวาล

สาธารณรัฐเกาหลี

สาธารณรัฐเกาหลี (The Republic of Korea) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า เกาหลีใต้ (South Korea) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี เกาหลีใต้พัฒนาประเทศจนสามารถผงาดขึ้นมาเป็นประเทศผู้นำทางเศรษฐกิจจากประเทศที่ยากจนในช่วงสงครามเกาหลี โดยใช้เวลาเพียง 60 ปี ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของเกาหลีใต้สูงเป็นอันดับ 4 ในทวีปเอเชีย และอันดับ 15 ของโลก  นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกเขตเศรษฐกิจที่สำคัญ เช่น OECD APEC และมี FTA กับประเทศคู่ค้าหลายประเทศ  ในแง่การลงทุนและการดำเนินธุรกิจ เกาหลีใต้เป็นฐานการลงทุนที่น่าสนใจ ทั้งเพื่อสนองตอบต่อผู้บริโภคภายในประเทศกว่า 50 ล้านคนที่ประกอบด้วยกำลังแรงงานที่มีพื้นฐานความรู้และมีการพัฒนาเทคโนโลยีที่ทันสมัย อุตสาหกรรมที่ก้าวหน้า และระบบโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งและโลจิสติกส์ที่ครอบคลุมทั้งประเทศ  รวมทั้งเป็นฐานการลงทุนเพื่อการส่งออกไปยังประเทศใกล้เคียงที่สำคัญ เช่น จีน ญี่ปุ่น ได้สะดวกในราคาต้นทุนที่สมเหตุผล

สินค้าในหมวดอาหารของเกาหลี

ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่มีเนื้อที่เพาะปลูกเพียงร้อยละ 19 ของทั้งประเทศ และสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวย มีฤดูหนาวนานกว่า 5 เดือน  เกาหลีใต้เป็นประเทศที่พึ่งพาการนำเข้าวัตถุดิบและอาหารในปริมาณมากกว่าร้อยละ 65 ของการบริโภคอาหารภายในประเทศทั้งหมด และมีแนวโน้มนี้จะสูงขึ้นเรื่อย ๆ ประกอบกับวิถีชีวิตชาวเกาหลีใต้ที่เปลี่ยนแปลงไปเป็นสังคมเมืองมากขึ้น

เมื่อคำนึงถึงปัจจัยราคาต้นทุนค่าขนส่ง คุณภาพสินค้า รูปแบบและรสชาติของสินค้าอาหารของไทย อาหารพร้อมรับประทาน/กึ่งสำเร็จรูป (ready-to-eat/ ready-to-cook) น่าจะเป็นสินค้าที่มีศักยภาพในลำดับต้นที่นักธุรกิจไทยในสาขาที่เกี่ยวข้องจะเสาะหาลู่ทางการส่งออกสินค้าประเภทนี้ไปจำหน่ายในตลาดเกาหลีใต้เพิ่มมากขึ้น

ในปี 2555 อาหารพร้อมรับประทาน/กึ่งสำเร็จรูป (ready-to-eat/ready-to-cook) เช่น เนื้อปรุงสุกแช่เย็นแช่แข็ง เช่น เนื้อไก่ มีมูลค่าการส่งออก 47 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 16 จากปี 2554

ในปี 2556 ตั้งเป้าหมายเพิ่มขึ้นปีละร้อยละ 15 เป็นประมาณ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

Nisekoi

รักลวงป่วนใจ (ญี่ปุ่น: ニセコイ; อังกฤษ: Nisekoi) เป็นหนังสือการ์ตูนจากประเทศญี่ปุ่น แนวคอมเมดี้, โรแมนติก โดย โคมิ นาโอชิ ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มแล้ว 15 เล่ม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของ Siam Inter Comics นอกจากนี้ยังมีการแต่งเป็นนวนิยายชื่อ รักลวงป่วนใจ ความรักฉบับลุ้น (ニセコイ ウラバナ) โดย ทานะกะ ฮาจิเมะ และมี โคมิ นาโอชิ เป็นผู้วาดภาพประกอบ

รักลวงป่วนใจ ถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะโดยสตูอิโอ Shaft เริ่มออกอากาศครั้งแรกออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 11 มกราคม 2557 ถึง 24 พฤษภาคม 2557 รวม 20 ตอน และมีตอนพิเศษในรูป OVA อีก 3 ตอน โดยในประเทศไทยมี TIGA เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ ปัจจุบันมีประกาศว่าจะออกซีซัน 2 โดยจะเริ่มออกอากาศในเดือน เมษายนปี 2558 ในชื่อ "รักลวงป่วนใจ:" (cr.http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88#.E0.B8.95.E0.B8.B1.E0.B8.A7.E0.B8.A5.E0.B8.B0.E0.B8.84.E0.B8.A3 )

ตัวละครต่างๆ 

อิจิโจ ราคุ (一条 楽| Ichijou Raku)

ให้เสียงโดย: อุชิยามะ โคคิ (ญี่ปุ่น), ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี (ไทย)

คิริซากิ จิโตเกะ (桐崎 千棘| Kirisaki Chitoge)

ให้เสียงโดย: โทยามะ นาโอะ (ญี่ปุ่น), วิภาดา จตุยศพร (ไทย)

โอโนเดระ โคซากิ (小野寺 小咲| Onodera Kosaki)

ให้เสียงโดย: ฮานาซาวะ คานะ (ญี่ปุ่น), ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ (ไทย)

สึกุมิ เซชิโร่ (鶫 誠士郎| Tsugumi Seishirō)

ให้เสียงโดย: โคมัตสึ มิคาโกะ

ทาจิบานะ มาริกะ (橘 万里花| Tachibana Marika)

ให้เสียงโดย: อาสึมิ คานะ

ธุรกิจที่น่าสนใจในตลาดเกาหลีใต้

รายงาน Creative Economy Report 2010 ของ UNCTAD ระบุว่า ในปี 2551 ไทยส่งออกสินค้าเชิงสร้างสรรค์ (creative goods) เป็นลำดับที่ 19 ของโลก คิดเป็นมูลค่า 5,077 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 10.31 จากปี 2545 และส่งออกเป็นลำดับที่ 6 ของประเทศกำลังพัฒนา โดยสินค้าส่งออกเชิงสร้างสรรค์ที่สำคัญของไทย ได้แก่ art crafts, visual arts และ design 

 

เกาหลีใต้ประสบความสำเร็จอย่างมากในการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ สามารถนำความรู้ที่ได้รับการถ่ายทอดมาในอดีต (traditional) และที่คิดค้นขึ้นมาใหม่ (innovation) นำมาค้นคว้าศึกษา (R&D) และต่อยอดให้เกิดประโยชน์เชิงพาณิชย์ได้ โดยเฉพาะ audiovisuals ภาพยนตร์ animation และวีดีโอเกมส์

 

สินค้าเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยจึงมีศักยภาพในตลาดเกาหลีใต้ เช่น การส่งออกภาพยนตร์ไทยไปขายในเกาหลีใต้ โดยเฉพาะภาพยนตร์ประเภทหนังตลก หนังผี และหนังอิโรติก การร่วมมือกันผลิตภาพยนตร์โดยใช้สถานที่ถ่ายทำในประเทศไทย  หรือในสาขาการผลิตและออกแบบเฟอร์นิเจอร์ซึ่งสินค้าไทยที่มีการออกแบบร่วมสมัยน่าจะมีลู่ทางที่สดใส โดยเฉพาะในตลาดผู้บริโภคที่มีฐานะดีของเกาหลีใต้

อาหารการกินของญี่ปุ่น

มารยาท ในการรับประทานอาหารของแต่ละประเทศ มักจะมีความแตกต่างกันไป มากบ้างน้อยบ้าง จากการหลอมรวมประวัติศาสตร์ ความเชื่อ วิถีชีวิต และสติปัญญาของบรรพบุรุษของชนชาตินั้นๆเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นประเพณีปฏิบัติในการร่วมโต๊ะอาหาร เพื่อให้ทุกๆคน สามารถรับประทานอาหารร่วมกันได้ ด้วยความเอร็ดอร่อยและเพลิดเพลิน

แม้ว่าการปรับตัวให้คุ้นเคยกับมารยาทในการรับประทานอาหารของประเทศอื่น เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลานาน แต่เมื่อเข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ควรต้องหลิ่วตาตาม มิฉะนั้น อาจทำให้ผู้ที่ร่วมวงอาหาร เกิดความกระอักกระอ่วน หรือเป็นการเสียมารยาทอย่างร้ายแรงโดยไม่ได้ตั้งใจก็ได้

มารยาทในการรับประทานอาหารญี่ปุ่น ที่รวบรวมมานี้ แม้ว่าบางอย่าง จะไม่เป็นสิ่งที่ชาวญี่ปุ่นทุกคน ยึดถือปฏิบัติทุกๆครั้ง

แต่หากพวกเราชาวไทย ที่จำเป็นต้องติดต่อคบหากับคนญี่ปุ่นได้ทราบไว้ ก็ย่อมสามารถหลีกเลี่ยงการกระทำ อันเป็นการเสียมารยาทโดยมิได้ตั้งใจ ให้หมดสิ้นไปได้

การรับประทานอาหารอย่างมีมารยาท ท่ามกลางเพื่อนร่วมโต๊ะชาวญี่ปุ่น ไม่เพียงแต่จะได้รับการชื่นชมแล้ว ยังถือเป็น "เส้นทางลัด" ในการที่จะได้รับการยอมรับและความไว้วางใจ จากชาวญี่ปุ่นเจ้าของวัฒนธรรม อันจะทำให้การคบหาสมาคม เป็นไปอย่างสนิทสนมแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น จึงควรอย่างยิ่งที่จะศึกษาผ่านตา และพยายามฝึกใช้ทุกครั้งที่มีโอกาส

มารยาทในการรับประทานอาหารญี่ปุ่น มีรายละเอียดข้อปลีกย่อยเป็นอย่างมาก ดังนี้

กำหนดที่นั่งตามสถานภาพของแต่ละคนอย่างชัดเจน
กล่าวคำว่า Itadakimasu (いただきます) ก่อนรับประทานอาหาร และ Gochisousama (ごちそうさま) หลังจากรับประทานอาหารเสร็จสิ้น โดยอาจพนมมือในระดับอก และก้มศีรษะเล็กน้อย เพื่อแสดงความขอบคุณต่อผู้ที่ผลิตและปรุงอาหาร ตลอดจนธรรมชาติที่ประทานอาหารเหล่านั้นมาให้
ยกภาชนะทุกชนิดขึ้นในระดับอก ในระหว่างที่รับประทานอาหาร โดยถือไว้ด้วยมือซ้าย (หรือมือข้างที่ไม่ได้ใช้ตะเกียบ) ยกเว้นจานขนาดใหญ่ หรือจานที่มีการจัดเรียงอาหารไว้อย่างสวยงาม
การไม่ยกภาชนะขึ้นจากโต๊ะ แต่ทานโดยการก้มศีรษะเข้าไปใกล้ภาชนะ เรียกว่า Inugui (犬食い) ถือเป็นสิ่งที่เสียมารยาท
ขณะที่คีบอาหารเข้าปาก ไม่ใช้มืออีกข้างหนึ่งรองใต้อาหาร เพื่อป้องกันอาหารร่วงหรือน้ำซอสหยดไหล
การใช้มือรองใต้อาหาร เรียกว่า "จานมือ" หรือ Tezara (手皿) ซึ่งดูคล้ายเป็นสิ่งที่มีมารยาท แต่ถือเป็นสิ่งที่ผิดมารยาท
หากกังวลว่าอาหารจะร่วง ให้ใช้จานเล็ก จานแบ่ง หรือฝาถ้วย เป็นภาชนะรองใต้อาหาร ระหว่างที่คีบอาหารเข้าปาก
ใช้ตะเกียบในการรับประทานอาหารทุกชนิด โดยใช้เฉพาะส่วนปลายของตะเกียบเท่านั้น
รับประทานสลับกันระหว่าง น้ำซุป ⇔ กับข้าว ⇔ ข้าวสวย โดยไม่รับประทานเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่งติดๆกัน
น้ำซุป หรือน้ำในชามของนึ่ง ให้ยกถ้วยซุปขึ้นดื่มโดยตรง โดยไม่ใช้ช้อน
การดื่มน้ำซุปและทานบะหมี่ ให้ดื่มและทานโดยมีเสียงดังเล็กน้อย
ระหว่างที่เคี้ยวอาหารอยู่ในปาก ไม่ขยับตะเกียบไปมา หรือแสดงท่าทางที่เตรียมจะคีบอาหารชิ้นอื่นต่อ
การขอข้าวเพิ่ม ควรเหลือข้าวสวยติดก้นชามไว้ 1 คำ
การรับชามข้าวหรือถ้วยซุปที่ขอเพิ่ม ให้รับโดยใช้มือทั้ง 2 ข้าง แล้ววางลงบนถาดข้างหน้าตนเองครั้งหนึ่งก่อน จากนั้นจึงค่อยยกชามข้าวขึ้นเพื่อรับประทานต่อ
อาหารที่ไม่ชอบ หรือทานไม่ได้ ไม่ควรใช้ตะเกียบสัมผัสส่วนใดส่วนหนึ่งของอาหารจานนั้น
ไม่ท้าวข้อศอกบนโต๊ะอาหาร
ไม่ชะโงกหน้าไปดูอาหาร
ไม่ทานอาหารให้เหลือ
ไม่ลุกจากที่นั่งกลางคันโดยไม่จำเป็น
ไม่ใช้ไม้จิ้มฟันระหว่างรับประทานอาหาร
การใช้ไม้จิ้มฟัน ให้ใช้เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว โดยใช้มือข้างอีกข้างหนึ่งป้องปากไว้ และไม่ใช้เวลานานจนเกินไป
ไม่ใช้มือสัมผัสเส้นผม ระหว่างรับประทานอาหาร
ไม่วางสิ่งของ ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าถือ บุหรี่ ฯลฯ บนโต๊ะอาหาร
ดื่มน้ำชา เฉพาะภายหลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จแล้ว
ไม่ใช้โทรศัพท์ หรือเปิดเสียงสัญญาณโทรศัพท์ ในวงโต๊ะอาหาร

www.j-campus.com/article/view.php?id=1010

Ansatsu Kyoushitsu (Assassination Classroom)

Ansatsu Kyoushitsu (Assassination Classroom) เริ่มต้นจาก 70% ของดวงจันทร์ได้ถูกระเบิดหายไป โดยเกิดจากสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดคล้ายปลาหมึก ที่สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าความเร็วเสียงถึง 20 เท่า และถูกตั้งค่าหัวไว้ 10,000 ล้านเยน ซึ่งเจ้านี่ก็ได้กลายมาเป็นครูในโรงเรียนมัธยมต้น ซึ่งเหล่านักเรียนต้องหาทางกำจัดมันให้ได้ก่อนจะเรียนจบ ไม่เช่นนั้นอาจจะถึงวันที่โลกต้องดับสูญก็เป็นได้

ภาคอนิเมะ 9 มกราคม 2015